วิธีเลือกขนาดสายไฟสำหรับโครงการไฟฟ้าของคุณ

เหตุใดขนาดสายไฟจึงมีความสำคัญ

สายไฟทุกเส้นมีความต้านทาน เมื่อกระแสไฟฟ้าไหลผ่านความต้านทานจะเกิดความร้อน สายไฟที่เล็กเกินไปสำหรับโหลดของมันจะร้อนเกินไปเมื่อมีกระแสเต็มพิกัด ทำให้ฉนวนเสื่อมสภาพและก่อให้เกิดความเสี่ยงจากไฟไหม้ ขนาดสายไฟยังส่งผลต่อแรงดันตกด้วย ยิ่งเดินสายยาวและกระแสสูง แรงดันก็จะสูญเสียไปตลอดสายก่อนถึงโหลดมากขึ้น

สองข้อจำกัดหลัก: Ampacity และแรงดันตก

การเลือกสายไฟต้องตอบสนองข้อจำกัดที่เป็นอิสระสองประการ ประการแรกคือ ampacity: สายไฟต้องสามารถรับกระแสโหลดเต็มพิกัดได้โดยไม่เกินอุณหภูมิพิกัด ประการที่สองคือแรงดันตก: สายไฟต้องมีขนาดที่ทำให้แรงดันที่ปลายโหลดอยู่ในขีดจำกัดที่ยอมรับได้ NEC แนะนำว่าไม่ควรเกิน 3% สำหรับวงจรย่อย และ 5% รวมกันสำหรับสายฟีดเดอร์และวงจรย่อย

วิธีคำนวณขนาดสายไฟ (วิธีของ NEC)

เริ่มจากกระแสวงจรในหน่วยแอมแปร์ แปลงระยะทางเที่ยวเดียวเป็นเมตร ใช้สูตร: พื้นที่หน้าตัดขั้นต่ำ (mm²) = 2 × L × I × ρ / (V × drop%) สำหรับทองแดง ρ = 0.0172 Ω·mm²/m จากนั้นค้นหาขนาด AWG มาตรฐานที่ใหญ่กว่าถัดไปที่ตรงตามข้อกำหนด ampacity ด้วย NEC Table 310.15 ให้ค่าพิกัด ampacity สำหรับประเภทฉนวนทั่วไปที่ 60°C, 75°C และ 90°C

AWG vs mm²: ควรใช้ระบบไหน

ระบบ AWG (American Wire Gauge) ใช้ในสหรัฐอเมริกาและแคนาดาตาม NEC ระบบเมตริก mm² ใช้ในยุโรป (IEC 60364), สหราชอาณาจักร (BS 7671) และออสเตรเลีย/นิวซีแลนด์ (AS/NZS 3000) ตัวเลข AWG ที่สูงกว่าหมายถึงสายที่เล็กกว่า: AWG 14 (2.08 mm²) เล็กกว่า AWG 10 (5.26 mm²) ในระบบเมตริก ตัวเลขที่มากกว่าหมายถึงสายที่ใหญ่กว่าเสมอ เมื่อทำงานข้ามมาตรฐาน ให้ตรวจสอบทั้งพื้นที่หน้าตัดและ ampacity จากตารางที่เกี่ยวข้องเสมอ

ขนาดสายไฟทั่วไปสำหรับวงจรที่อยู่อาศัย

สำหรับวงจรย่อย 15 A ที่ 120V ระยะ 50 ฟุต NEC แนะนำ AWG 14 (2.08 mm²) สำหรับวงจร 20 A ใช้ AWG 12 (3.31 mm²) สำหรับวงจร 30 A เช่น เครื่องอบผ้าหรือเครื่องทำน้ำอุ่น ใช้ AWG 10 (5.26 mm²) สำหรับวงจรเตาไฟฟ้า 50 A ใช้ AWG 6 (13.3 mm²) เพิ่มส่วนเผื่อ 20–25% เสมอสำหรับโหลดต่อเนื่อง (โหลดที่ทำงานต่อเนื่องนานกว่า 3 ชั่วโมง)

FAQ